Η γυμνή ΑΛΗΘΕΙΑ….! (Συνδεσμο-λογία)*

*του Πάνου  Γιακουμίδη , Φοιτητή Οικονομικών Επιστημών Πανεπιστημίου Μακεδονίας

Μέλους Νεολαίας ΠΑΣΟΚ Δ΄ Διαμερίσματος Δήμου Θεσσαλονίκης (Τούμπας)                     

Τον τελευταίο καιρό όλοι μας γινόμαστε δέκτες μηνυμάτων, πληροφοριών και ειδήσεων οι οποίες περισσότερο συμβάλλουν στην διαμόρφωση μιας εικόνας  ολοκληρωτικής σύγχυσης της κοινωνικής πραγματικότητας  παρά στην διαμόρφωση εμπεριστατωμένης άποψης για τα κοινωνικά δρώμενα.Αυτό γίνεται διότι ο καθένας,με όποιο μέσο διαθέτει,εκφράζει ελεύθερα την άποψη του(κι αυτό είναι υγιές) με τον δικό του τρόπο σκέψης και αντίληψης των γεγονότων σύμφωνα πάντα με τα δικά του βιώματα,συμφέροντα και διεκδικήσεις.Τι πιο φυσιολογικό!Θα πρέπει όμως στην λογική του ότι ΄΄μην κρίνουμε άδικα ορισμένους ανθρώπους΄΄ να προσέχουμε και να διαχωρίζουμε κάποια πράγματα.Φυσικά από την άλλη, τι πιο υγιές από την κριτική (!),ειδικά όταν αυτή  είναι τεκμηριωμένη και προς την σωστή κατεύθυνση.Διότι εδώ τουλάχιστον στην Ελλάδα έχουμε συνηθίσει,κυρίως από τα τους χώρους της παραδοσιακής Αριστεράς,να μην ακούμε τεκμηριωμένη κριτική η οποία να προσπαθεί να βελτιώσει καταστάσεις.Ακούμε απλώς μια κριτική αυθαίρετη και ανούσια.Οπότε,για να επιστρέψουμε στο θέμα, το μόνο που πρέπει να κάνουμε για να δούμε κάπως αντικειμενικά τα πράγματα είναι να ισορροπήσουμε ανάμεσα στην κριτική της «υπερβολής» και την άκριτη αποδοχή των πάντων.

Τέλος στα "άνωθεν" χρίσματα*

* του Αντώνη Γαλανόπουλου

αναδημοσίευση: http://stoxasmos-politikh.blogspot.com

Οι αυτοδιοικητικες εκλογές υπό το "Καλλικράτη" πλησιάζουν. Όλο και περισσότερο η επικαιρότητα ασχολείται με τα χρίσματα και τις εσωκομματικές διαμάχες.

Μέχρι πριν λίγους μήνες μιλούσαμε όλοι για τον "Καλλικράτη" ως ευκαιρία. Ευκαιρία για τη βελτίωση της δημόσιας διοίκησης, ευκαιρία για τη περιφέρεια, ευκαιρία για ανανέωση του πολιτικού προσωπικού.

Όσο πλησιάζουμε στην κάλπη δεν βλέπουμε τίποτα διαφορετικό από μια ακόμη εκλογική (ούτε καν πολιτική) αναμέτρηση. Δεν μιλάμε πλέον για τους νέους δήμους, δεν μιλάμε για τις δυνατότητες ή τα προβλήματα των περιοχών. Ξεχνάμε τους πολίτες και τις πόλεις τους και ενδιαφερόμαστε για τα κομματικά κέντρα. Η Ιπποκράτους, η Ρηγίλλης, ο Περισσός, η Κουμουνδούρου...Δυστυχώς δεν επετεύχθητε μια "προεκλογική αποκέντρωση". Οι αποφάσεις θα ληφθέν για άλλη μια φορά στην Αθηνά από κλειστές επιτροπές, μετά από μυστικές διαβουλεύσεις ή από υποδείξεις των πεφωτισμένων αρχηγών.

Παρόλα αυτά οι εκλογές θεωρούνται τοπικές ή περιφερειακές.

Οι καμπάνες χτύπησαν, ακούει κανείς;...*

* της Πόπης Μπόγδου, Παιδαγωγού 

Μετά το Πάσχα και ενώ ο μέσος όρος της μείωσης για την Κέρκυρα έφτασε στο 15%, αντί να αναλογιστούμε τις ευθύνες μας και να βρούμε λύσεις για αύξηση της τουριστικής κίνησης κατά την καλοκαιρινή περίοδο, το συμπέρασμα ήταν ότι υπεύθυνη για την μείωση ήταν η οικονομική κρίση και ότι το Πάσχα έπεσε νωρίς.

Και κάπως έτσι, με τα χέρια σταυρωμένα περιμένοντας τον "από μηχανής θεό", ξαναγίναμε στο ίδιο έργο θεατές. Ήρθε και ο Μάιος, ήρθε και ο Ιούνιος, σε λίγες ημέρες φεύγει ο Ιούλιος και αφού δεν είδαμε κανέναν νέο επισκέπτη, παρά μόνο τους λεγόμενους "παλιούς πελάτες", αναμένουμε τον Αύγουστο για να μας μείνουν στην τσέπη λίγα ευρώ.

Αλήθεια, ποιος φταίει για αυτούς τους χαμένους μήνες; Ποιος φταίει που η ναυαρχίδα του Τουρισμού, Ιούλιο μήνα μοιάζει σαν "Χειμώνας με τα φώτα ανοιχτά"; Η απάντηση βρίσκεται στο μυαλό όλων των Κερκυραίων και καλά θα κάνουμε να το βροντοφωνάξουμε. Φταίει το γεγονός ότι τόσα χρόνια δίνουμε την ψήφο μας σε λάθος Δημάρχους, λάθος Νομάρχες και λάθος Βουλευτές. Ανθρώπους χωρίς ιδέες και χωρίς όραμα για την Κέρκυρα.

Περί ανθρωπιάς ο λόγος

* του Σταύρου Τασιόπουλου, τελειόφοιτου Νομικής Κομοτηνής

η αλληλεγγύη και η ανθρωπιά δομούνται με βάση τις πράξεις και όχι τα κούφια λόγια. Η παρούσα συγκυρία αποτελεί την αρχή της κατάρρευσης και μέσα από αυτή θα αναδυθούν αυτοί που έχουν αξιοπρέπεια, ήθος, γνώσεις και έμπρακτη θέληση για πρόοδο. Όσοι μπορούν ιδίως μέσα από τη νέα γενιά να ανταποκριθούν στο θάνατο της μεταπολίτευσης και μαζί με τους κινητήριους μοχλούς της ελληνικής κοινωνίας να συνδημιουργήσουν το πλαίσιο της κατ' αρχήν επιβίωσης των πολιτών. 

Οι πρακτικές των ομαδώσεων στην νεολαία πασοκ, στο πασοκ και κάθε φορέα της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης πρόκειται να αποτελέσουν μαγική εικόνα του παρελθόντος στα επόμενα έτη. Ο διαχωρισμός δεν θα γίνει βέβαια με το απλό-ανούσιο- δίλλημα ή με την αριστερή-κοινωνική πτέρυγα του πασοκ ή με τον νεοφιλελευθερισμό-άκρατο καπιταλισμό ως αναγκαίο κακό. Αυτά είναι εκτός πραγματικότητας. 

Η ιδεολογία πλέον συγκροτείται ξανά στις βασικές αρχές της δημιουργίας ενός κράτους και της λειτουργίας μιας κοινωνίας με το δεδομένο βέβαια της πτώχευσης των παρελθόντων πολιτικών και χρεωκοπίας κάθε αντικοινωνικής αντίληψης. Η συντήρηση και η πρόοδος πλέον θα καθοριστούν από το πόσο και με ποια μέσα θα γίνει η κοινωνική αντίδραση-αναδημιουργία(?) αφού όλοι οι πολίτες στόχο έχουν την επιβίωση και το φαί δεν έχει χρώμα είναι φαί. Όλοι θα κριθούμε από τη δράση μας και η κατάσταση δεν ευνοεί την ανευθυνότητα και την απραξία. 

Ελλάς, οι απεργίες σου . . .*

* του Μακράκη Γιώργου-Νέου Εκπαιδευτικού 

Ήρθε το καλοκαίρι κι ένας ευκατάστατος ξένος με την οικογένειά του αποφασίζουν να έρθουν στην Ελλάδα για διακοπές. Σίγουρα, θα έχουν συλλέξει πληροφορίες για τη χώρα μας. Φυσικά, θα έχουν ακούσει ότι είναι η μητέρα της δημοκρατίας με τον πλούσιο πολιτισμό, το φυσικό κάλλος, τα πολυάριθμα νησιά και τις αμέτρητες παραλίες. Φτάνουν, λοιπόν, από ένα μακρύ ταξίδι με το αεροπλάνο στην Αθήνα. Πρώτος προορισμός θα είναι η Ακρόπολη. Όσο πλησιάζουν προς το ιστορικό μνημείο τόσο περισσότερο λαχταρούν να δουν και να διαπιστώσουν με τα ίδια τους τα μάτια τι κάνει την Ακρόπολη τόσο ξεχωριστή.! Δυστυχώς, όμως, μια δυσάρεστη έκπληξη τους περιμένει...οι υπάλληλοι απεργούν και συνάμα ένα άλλο σωματείο εργαζομένων έχει αναρτήσει ένα τεράστιο σε όγκο πανό που σκεπάζει την ομορφιά του μνημείου!

Η οικογένεια των τουριστών, αφού δεν κατάφεραν να δουν την Ακρόπολη αναχωρούν για το λιμάνι καθώς το απόγευμα θα ταξιδέψουν σε κάποιο από τα νησιά της Ελλάδας. 

Δε γνώρισαν την αρχαία Αθήνα αλλά τουλάχιστον θα γευτούν τις όμορφες παραλίες και τη γαλήνια νησιωτική ζωή....ΩΧ! Άλλη μια αναπάντεχη έκπληξη τους περιμένει στο λιμάνι...ορισμένοι ναυτεργάτες-συνδικαλιστές (ελάχιστοι στον αριθμό) έχουν κλείσει τις εισόδους προς τα πλοία! Σήμερα δεν ταξιδεύει κανείς!!!

Ο «Καλλικράτης» και εμείς*

* του Μιχάλη Καραδημητρίου, Γραμματέα Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ. Νοτίων Συνοικιών Ηρακλείου

Αναμφίβολα η αυτοδιοίκηση αποτελεί ένα από τα βάθρα της Δημοκρατίας μας. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ανάπτυξη και ιστορία αυτού του τόπου. Από τις Κοινότητες και τον παντοδύναμο Πρόεδρο του χωρίου, περάσαμε στις αιρετές Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις και στην συνέχεια στους διευρυμένους «Καποδιστριακούς» Δήμους και τοπικά συμβούλια. Μεγάλα Δημόσια έργα αποτέλεσαν στόχο και υλοποιήθηκαν από την αυτοδιοίκηση.

Σήμερα έστω και με καθυστέρηση θεμελιώνεται ο θεσμός της αιρετής Περιφερειακής Διοίκησης, με ένα παράλληλο σχέδιο μιας νέας αρχιτεκτονικής στον χώρο της Αυτοδιοίκησης το γνωστό πλέον «Καλλικράτη». Μια μεταρρύθμιση, που κατά την γνώμη μου συνιστά μια μεγάλη επανάσταση για τον χώρο της αυτοδιοίκησης, αλλά και γενικότερα για την ίδια την λειτουργία του αποκεντρωμένου και επιτελικού κράτους.
Σε λίγους μήνες καλούμαστε να συμμετέχουμε για πρώτη φορά στις νέου τύπου εκλογές επιλέγοντας Δήμαρχο, Δημοτικό και Τοπικό Συμβούλιο για τον τόπο μας και Περιφερειάρχη και Περιφερειακό συμβούλιο για την Περιφέρεια μας. Επιλέγουμε τους ανθρώπους που θα κληθούν να υπηρετήσουν όχι απλά ένα νέο θεσμό, αλλά μια νέα πολιτική αντίληψη για την Περιφερειακή Ανάπτυξη και ανασυγκρότηση των τοπικών κοινωνιών με βάση τα σύγχρονα προστάγματα και αναγκαιότητες των δύσκολων καιρών που ζούμε.

Ανδρέας Παπανδρέου, 14 Χρόνια Μετά...

* Προοδευτική Κίνηση Νέων Αριστερών

23 Ιουνίου 2010

Σήμερα συμπληρώνονται 14 χρόνια από το θάνατο του Ανδρέα Γ. Παπανδρέου, ενός ανθρώπου που διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην πορεία του ελληνικού κράτους από τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης μέχρι και την τελευταία στιγμή της ζωής του όντας στο αξίωμα του πρωθυπουργού της χώρας.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου αποτέλεσε, ως πολιτικός ακτιβιστής, σύμβολο για κάθε δημοκρατική αξία και θεσμό σε εθνικό αλλά και παγκόσμιο επίπεδο. Η ίδρυση του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος (Π.Α.Κ.) για την απώθηση του τότε αμερικανόθρευτου φασιστικού καθεστώτος της Ελλάδας, η ίδρυση του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος και τέλος η πολιτική και υλική στήριξη του Παλαιστινιακού λαού ενάντια στις ιμπεριαλιστικές και φασιστικές πολιτικές του Ισραήλ αποτελούν μόνο μερικά σημεία αναφοράς της πολυεπίπεδης και μακροχρόνιας δράσης του.

Στην επικαιρότητα όπως είναι αναμενόμενο πραγματοποιούνται συνεχείς αναφορές στο πρόσωπο του Ανδρέα, ως τον άνθρωπο που προάσπισε τον οικονομικά ασθενή, τον κοινωνικά απαξιωμένο, τον άνθρωπο που ανέβασε την Ελλάδα ψηλά με προοδευτικές πολιτικές και στόχους. Όλα αυτά τα έργα είναι πλέον αδιαμφισβήτητα και κάθε πολίτης με μερικές απλές καθημερινές σκέψεις μπορεί να αντιληφθεί την προσφορά του στην Ελλάδα και τον κόσμο.

''Η Εκπαίδευση αναζητά ταυτότητα...''

* του  Γιώργου Μακράκη - Νέου Εκπαιδευτικού

Η Εκπαίδευση σε κάθε σύγχρονη κοινωνία αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους τομείς για την κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη. Το μορφωτικό κεφάλαιο, η κουλτούρα, η στάση ζωής, η ανάπτυξη και η ευημερία μιας χώρας καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από το κατά πόσο ποιοτική Εκπαίδευση παρέχει στους πολίτες της. Είναι ένα δημόσιο και κοινωνικό αγαθό γι' αυτό και κάθε Πολιτεία αναλαμβάνει την οργάνωση, την λειτουργία και την αποτελεσματικότητά της.

Στη χώρα μας, δυστυχώς εδώ και πολλά χρόνια δεν είχε διαμορφωθεί ένα συγκεκριμένο πλαίσιο στόχων για το ''τι Παιδεία θέλουμε''. Δεν ακολουθήθηκε μια ενιαία θεσμική μεταρρυθμιστική πολιτική σε όλες τις βαθμίδες της Εκπαίδευσης παρά μόνο αποσπασματικές ρυθμίσεις, οι οποίες φυσικό επακόλουθο ήταν να μη λύνουν προβλήματα αλλά να τα διογκώνουν.
Οι εκάστοτε κυβερνήσεις που ήταν και υπεύθυνες για την χάραξη πολιτικής σ΄ αυτόν τον ευαίσθητο τομέα δεν έδωσαν ποτέ τα απαραίτητα χρήματα από τον κρατικό προϋπολογισμό για την εξέλιξη και αναβάθμιση της Παιδείας. Δεν δημιούργησαν ποτέ ένα μακροπρόθεσμο σχεδιασμό και όραμα για την Εκπαίδευση. Δεν την αντιλήφθηκαν ποτέ ως πεδίο ολόπλευρης ανάπτυξης τόσο του κάθε πολίτη ξεχωριστά όσο και της ίδια της χώρας.

Λευτεριά στην Παλαιστίνη....Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα στην Ελευθερία!

* του Καραδημητρίου Μιχάλη, Γραμματέα Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ. Νοτίων Συνοικιών Ηρακλείου

Φίλες & φίλοι ,

οι τελευταίες μέρες συγκλονίζουν κάθε πολίτη του κόσμου, κάθε προοδευτικός άνθρωπος βγήκε τις τελευταίες μέρες στον δρόμο διαδηλώνοντας απέναντι στο σιωνιστικό κράτος των δολοφόνων, διατρανώνοντας το διαχρονικό αίτημα για “Λευτεριά στην Παλαιστίνη και τον Λαό της”. Ζήσαμε πριν λίγες μέρες ακόμα μια εγκληματική επίθεση σε αμάχους. Το Ισραήλ χτυπώντας την αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας για την αποκλεισμένη Γάζα χτύπησε κάθε Δημοκράτη , κάθε προοδευτικό άνθρωπο, χτύπησε την ανάγκη για Ελευθερία.

Δυστυχώς η Διεθνής Κοινότητα και η Ελληνική Κυβέρνηση απλά καταδίκασαν το γεγονός, ως απαράδεκτο για την διεθνή ειρήνη. Καταδίκασαν και συνεχίζουν στον δρόμο της απάθειας και εξ αποστάσεως συμπάθειας στους αγωνιζόμενους παλαιστίνιους. Το Παλαιστινιακό δεν είναι απλά μια αραβο - εβραϊκή σύρραξη αλλά είναι μια ένοπλη κατοχή παλαιστινιακής γης από το σιωνιστικό καθεστώς. Και η κατοχή είναι γεγονός που κάθε Δημοκρατικός λαός οφείλει, όχι απλά να καταδικάζει αλλά εμπράκτως να πολεμά σε κάθε έκφανση πολιτικής.

Θυσία σε βρώμικο βωμό , "Η Ιφιγένεια εν πλω"

* του Αντώνη Γαλανόπουλου & Γαϊτάνη Φώτη

Τα περιθώρια μιας αυτόνομης εξωτερικής πολιτικής

Βαγγέλης Πισσίας: «Θα περιμένουμε εντολή αν πρέπει να παραδώσουμε στο Ισραήλ ελληνικό πλοίο, με ελληνική σημαία στα διεθνή ύδατα, η ελληνική κυβέρνηση να βγει από τον ύπνο της… »

Χαράματα Δευτέρας 31/5/2010

Κάπου στα διεθνή ύδατα της ανατολικής Μεσογείου το κράτος-τρομοκράτης προέβει σε μια πράξη διεθνούς πειρατείας. Με οδυνηρή κατάληξη 9 νεκρούς, σύμφωνα πάντα με τις ισραηλινές αρχές, και ελαφρώς πάνω από 50 τραυματίες. Η βία της πράξης υψώνεται στο τετράγωνο καθώς η ανακοπή της αποστολής θέτει άμεσα σε κίνδυνο ανυπολόγιστο αριθμό ψυχών στην αποκλεισμένη περιοχή της Γάζας.

Το διαχρονικό ελληνικό ενδιαφέρον για τον ιστορικό παλαιστινιακό λαό πολλαπλασιάζεται εξ αιτίας της συμμετοχής δύο πλοίων με ελληνική σημαία στον Στόλο της Ελευθερίας. Η ιστορία έχει την τάση να παίζει μυστήρια παιχνίδια ακόμα και 28 χρόνια μετά. Ενώ ο Ανδρέας Παπανδρέου μετά το βομβαρδισμό της Σάμπρα και Σατίλα από τους Ισραηλινούς και την εκδίωξη των Παλαιστινίων από το Λίβανο, έστειλε ελληνικά πλοία για να μεταφέρουν τους μαχητές της PLO μαζί με τον Αραφάτ σε ασφαλές μέρος, εν έτει 2010 ο ΓΑΠ επέτρεψε την κατάληψη πλοίων με ελληνική σημαία, σε διεθνή ύδατα, από ξένες στρατιωτικές δυνάμεις.