Ελλάς, οι απεργίες σου . . .*

* του Μακράκη Γιώργου-Νέου Εκπαιδευτικού 

Ήρθε το καλοκαίρι κι ένας ευκατάστατος ξένος με την οικογένειά του αποφασίζουν να έρθουν στην Ελλάδα για διακοπές. Σίγουρα, θα έχουν συλλέξει πληροφορίες για τη χώρα μας. Φυσικά, θα έχουν ακούσει ότι είναι η μητέρα της δημοκρατίας με τον πλούσιο πολιτισμό, το φυσικό κάλλος, τα πολυάριθμα νησιά και τις αμέτρητες παραλίες. Φτάνουν, λοιπόν, από ένα μακρύ ταξίδι με το αεροπλάνο στην Αθήνα. Πρώτος προορισμός θα είναι η Ακρόπολη. Όσο πλησιάζουν προς το ιστορικό μνημείο τόσο περισσότερο λαχταρούν να δουν και να διαπιστώσουν με τα ίδια τους τα μάτια τι κάνει την Ακρόπολη τόσο ξεχωριστή.! Δυστυχώς, όμως, μια δυσάρεστη έκπληξη τους περιμένει...οι υπάλληλοι απεργούν και συνάμα ένα άλλο σωματείο εργαζομένων έχει αναρτήσει ένα τεράστιο σε όγκο πανό που σκεπάζει την ομορφιά του μνημείου!

Η οικογένεια των τουριστών, αφού δεν κατάφεραν να δουν την Ακρόπολη αναχωρούν για το λιμάνι καθώς το απόγευμα θα ταξιδέψουν σε κάποιο από τα νησιά της Ελλάδας. 

Δε γνώρισαν την αρχαία Αθήνα αλλά τουλάχιστον θα γευτούν τις όμορφες παραλίες και τη γαλήνια νησιωτική ζωή....ΩΧ! Άλλη μια αναπάντεχη έκπληξη τους περιμένει στο λιμάνι...ορισμένοι ναυτεργάτες-συνδικαλιστές (ελάχιστοι στον αριθμό) έχουν κλείσει τις εισόδους προς τα πλοία! Σήμερα δεν ταξιδεύει κανείς!!!

Ο «Καλλικράτης» και εμείς*

* του Μιχάλη Καραδημητρίου, Γραμματέα Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ. Νοτίων Συνοικιών Ηρακλείου

Αναμφίβολα η αυτοδιοίκηση αποτελεί ένα από τα βάθρα της Δημοκρατίας μας. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ανάπτυξη και ιστορία αυτού του τόπου. Από τις Κοινότητες και τον παντοδύναμο Πρόεδρο του χωρίου, περάσαμε στις αιρετές Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις και στην συνέχεια στους διευρυμένους «Καποδιστριακούς» Δήμους και τοπικά συμβούλια. Μεγάλα Δημόσια έργα αποτέλεσαν στόχο και υλοποιήθηκαν από την αυτοδιοίκηση.

Σήμερα έστω και με καθυστέρηση θεμελιώνεται ο θεσμός της αιρετής Περιφερειακής Διοίκησης, με ένα παράλληλο σχέδιο μιας νέας αρχιτεκτονικής στον χώρο της Αυτοδιοίκησης το γνωστό πλέον «Καλλικράτη». Μια μεταρρύθμιση, που κατά την γνώμη μου συνιστά μια μεγάλη επανάσταση για τον χώρο της αυτοδιοίκησης, αλλά και γενικότερα για την ίδια την λειτουργία του αποκεντρωμένου και επιτελικού κράτους.
Σε λίγους μήνες καλούμαστε να συμμετέχουμε για πρώτη φορά στις νέου τύπου εκλογές επιλέγοντας Δήμαρχο, Δημοτικό και Τοπικό Συμβούλιο για τον τόπο μας και Περιφερειάρχη και Περιφερειακό συμβούλιο για την Περιφέρεια μας. Επιλέγουμε τους ανθρώπους που θα κληθούν να υπηρετήσουν όχι απλά ένα νέο θεσμό, αλλά μια νέα πολιτική αντίληψη για την Περιφερειακή Ανάπτυξη και ανασυγκρότηση των τοπικών κοινωνιών με βάση τα σύγχρονα προστάγματα και αναγκαιότητες των δύσκολων καιρών που ζούμε.

Ανδρέας Παπανδρέου, 14 Χρόνια Μετά...

* Προοδευτική Κίνηση Νέων Αριστερών

23 Ιουνίου 2010

Σήμερα συμπληρώνονται 14 χρόνια από το θάνατο του Ανδρέα Γ. Παπανδρέου, ενός ανθρώπου που διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην πορεία του ελληνικού κράτους από τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης μέχρι και την τελευταία στιγμή της ζωής του όντας στο αξίωμα του πρωθυπουργού της χώρας.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου αποτέλεσε, ως πολιτικός ακτιβιστής, σύμβολο για κάθε δημοκρατική αξία και θεσμό σε εθνικό αλλά και παγκόσμιο επίπεδο. Η ίδρυση του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος (Π.Α.Κ.) για την απώθηση του τότε αμερικανόθρευτου φασιστικού καθεστώτος της Ελλάδας, η ίδρυση του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος και τέλος η πολιτική και υλική στήριξη του Παλαιστινιακού λαού ενάντια στις ιμπεριαλιστικές και φασιστικές πολιτικές του Ισραήλ αποτελούν μόνο μερικά σημεία αναφοράς της πολυεπίπεδης και μακροχρόνιας δράσης του.

Στην επικαιρότητα όπως είναι αναμενόμενο πραγματοποιούνται συνεχείς αναφορές στο πρόσωπο του Ανδρέα, ως τον άνθρωπο που προάσπισε τον οικονομικά ασθενή, τον κοινωνικά απαξιωμένο, τον άνθρωπο που ανέβασε την Ελλάδα ψηλά με προοδευτικές πολιτικές και στόχους. Όλα αυτά τα έργα είναι πλέον αδιαμφισβήτητα και κάθε πολίτης με μερικές απλές καθημερινές σκέψεις μπορεί να αντιληφθεί την προσφορά του στην Ελλάδα και τον κόσμο.

''Η Εκπαίδευση αναζητά ταυτότητα...''

* του  Γιώργου Μακράκη - Νέου Εκπαιδευτικού

Η Εκπαίδευση σε κάθε σύγχρονη κοινωνία αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους τομείς για την κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη. Το μορφωτικό κεφάλαιο, η κουλτούρα, η στάση ζωής, η ανάπτυξη και η ευημερία μιας χώρας καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από το κατά πόσο ποιοτική Εκπαίδευση παρέχει στους πολίτες της. Είναι ένα δημόσιο και κοινωνικό αγαθό γι' αυτό και κάθε Πολιτεία αναλαμβάνει την οργάνωση, την λειτουργία και την αποτελεσματικότητά της.

Στη χώρα μας, δυστυχώς εδώ και πολλά χρόνια δεν είχε διαμορφωθεί ένα συγκεκριμένο πλαίσιο στόχων για το ''τι Παιδεία θέλουμε''. Δεν ακολουθήθηκε μια ενιαία θεσμική μεταρρυθμιστική πολιτική σε όλες τις βαθμίδες της Εκπαίδευσης παρά μόνο αποσπασματικές ρυθμίσεις, οι οποίες φυσικό επακόλουθο ήταν να μη λύνουν προβλήματα αλλά να τα διογκώνουν.
Οι εκάστοτε κυβερνήσεις που ήταν και υπεύθυνες για την χάραξη πολιτικής σ΄ αυτόν τον ευαίσθητο τομέα δεν έδωσαν ποτέ τα απαραίτητα χρήματα από τον κρατικό προϋπολογισμό για την εξέλιξη και αναβάθμιση της Παιδείας. Δεν δημιούργησαν ποτέ ένα μακροπρόθεσμο σχεδιασμό και όραμα για την Εκπαίδευση. Δεν την αντιλήφθηκαν ποτέ ως πεδίο ολόπλευρης ανάπτυξης τόσο του κάθε πολίτη ξεχωριστά όσο και της ίδια της χώρας.

Λευτεριά στην Παλαιστίνη....Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα στην Ελευθερία!

* του Καραδημητρίου Μιχάλη, Γραμματέα Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ. Νοτίων Συνοικιών Ηρακλείου

Φίλες & φίλοι ,

οι τελευταίες μέρες συγκλονίζουν κάθε πολίτη του κόσμου, κάθε προοδευτικός άνθρωπος βγήκε τις τελευταίες μέρες στον δρόμο διαδηλώνοντας απέναντι στο σιωνιστικό κράτος των δολοφόνων, διατρανώνοντας το διαχρονικό αίτημα για “Λευτεριά στην Παλαιστίνη και τον Λαό της”. Ζήσαμε πριν λίγες μέρες ακόμα μια εγκληματική επίθεση σε αμάχους. Το Ισραήλ χτυπώντας την αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας για την αποκλεισμένη Γάζα χτύπησε κάθε Δημοκράτη , κάθε προοδευτικό άνθρωπο, χτύπησε την ανάγκη για Ελευθερία.

Δυστυχώς η Διεθνής Κοινότητα και η Ελληνική Κυβέρνηση απλά καταδίκασαν το γεγονός, ως απαράδεκτο για την διεθνή ειρήνη. Καταδίκασαν και συνεχίζουν στον δρόμο της απάθειας και εξ αποστάσεως συμπάθειας στους αγωνιζόμενους παλαιστίνιους. Το Παλαιστινιακό δεν είναι απλά μια αραβο - εβραϊκή σύρραξη αλλά είναι μια ένοπλη κατοχή παλαιστινιακής γης από το σιωνιστικό καθεστώς. Και η κατοχή είναι γεγονός που κάθε Δημοκρατικός λαός οφείλει, όχι απλά να καταδικάζει αλλά εμπράκτως να πολεμά σε κάθε έκφανση πολιτικής.

Θυσία σε βρώμικο βωμό , "Η Ιφιγένεια εν πλω"

* του Αντώνη Γαλανόπουλου & Γαϊτάνη Φώτη

Τα περιθώρια μιας αυτόνομης εξωτερικής πολιτικής

Βαγγέλης Πισσίας: «Θα περιμένουμε εντολή αν πρέπει να παραδώσουμε στο Ισραήλ ελληνικό πλοίο, με ελληνική σημαία στα διεθνή ύδατα, η ελληνική κυβέρνηση να βγει από τον ύπνο της… »

Χαράματα Δευτέρας 31/5/2010

Κάπου στα διεθνή ύδατα της ανατολικής Μεσογείου το κράτος-τρομοκράτης προέβει σε μια πράξη διεθνούς πειρατείας. Με οδυνηρή κατάληξη 9 νεκρούς, σύμφωνα πάντα με τις ισραηλινές αρχές, και ελαφρώς πάνω από 50 τραυματίες. Η βία της πράξης υψώνεται στο τετράγωνο καθώς η ανακοπή της αποστολής θέτει άμεσα σε κίνδυνο ανυπολόγιστο αριθμό ψυχών στην αποκλεισμένη περιοχή της Γάζας.

Το διαχρονικό ελληνικό ενδιαφέρον για τον ιστορικό παλαιστινιακό λαό πολλαπλασιάζεται εξ αιτίας της συμμετοχής δύο πλοίων με ελληνική σημαία στον Στόλο της Ελευθερίας. Η ιστορία έχει την τάση να παίζει μυστήρια παιχνίδια ακόμα και 28 χρόνια μετά. Ενώ ο Ανδρέας Παπανδρέου μετά το βομβαρδισμό της Σάμπρα και Σατίλα από τους Ισραηλινούς και την εκδίωξη των Παλαιστινίων από το Λίβανο, έστειλε ελληνικά πλοία για να μεταφέρουν τους μαχητές της PLO μαζί με τον Αραφάτ σε ασφαλές μέρος, εν έτει 2010 ο ΓΑΠ επέτρεψε την κατάληψη πλοίων με ελληνική σημαία, σε διεθνή ύδατα, από ξένες στρατιωτικές δυνάμεις. 

Inferno, purgatory, paradiso…

  *  Κληρονόμος Γιώργος, Νέος Οικονομολόγος

 

Είναι πολύ δύσκολο να ξυπνάς από τον «μεγάλο ύπνο» και έτσι απότομα να αντικρίζεις τον γκρεμό που απλώνεται μπροστά σου. Είναι ακόμη πιο δύσκολο να αποβάλλεις την λογική του «παραμυθιού» που γενιές Ελλήνων μεγαλώσαμε, το παραμύθι της περήφανης και ισχυρής Ελλάδας που όλοι μας χρωστάνε μα εμείς σε κανένα. Τελικά και σε αυτό πέσαμε έξω. Ζούσαμε, επειδή μας άρεσε και μας συνέφερε, στο δικό μας τέλειο κόσμο, κυκλοφορούσαμε με ύφος περιούσιου λαού για τα κατορθώματα των προγόνων μας 2500 χρόνια πριν, λέχθηκε και από ορισμένους από μας μάλιστα το αλήστου μνήμης «Έλληνας γεννιέσαι δεν γίνεσαι». Σήμερα, πόση περηφάνια και πόση αξιοπρέπεια μας απέμεινε; Επιτέλους θα πω εγώ, ξυπνήσαμε από το λήθαργο της «μετριοκρατίας» και έχουμε την ευκαιρία να μην πέσουμε στον γκρεμό. 

Ευθύνη για την κατάσταση του Ελληνικού κράτους έχουμε όλοι. Από τον πιο μικρό μέχρι τον πιο μεγάλο, από τον πρώτο πολίτη μέχρι τον τελευταίο. Η κοινωνία μας σήμερα είναι μια ηδονιστική κοινωνία, προϊόν της ακατάπαυστης εμμονής μας στο κυνήγι του «εύκολου» και του «πολύ». Αυτή η ηδονιστική κοινωνία πέρασε υπέροχα αυτές τις δεκαετίες και ασπάσθηκε το δόγμα της νεοελληνικής μαγκιάς, πως δηλαδή μπορεί κάποιος να δουλεύει ελάχιστα, να παίρνει πολλά ή να κάνει αρπαχτές, να είναι μόνιμος και να ζει πιο πλούσια από όσο δικαιολογείται. Μάθαμε την τέχνη, να τα κονομάμε από τα κοινοτικά κονδύλια των κουτόφραγκων, να παριστάνουμε τους αγρότες στα καφενεία και να παίρνουμε τις επιδοτήσεις.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ 'Η ΜΗΠΩΣ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ Ν'ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ??

*Του Ηλία Μουσταϊρα-Μέλος Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Με την παρούσα επιστολή θα ήθελα να σας μεταφέρω τις σκέψεις, τις αγωνίες καθώς και τους προβληματισμούς μου για το μέλλον της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ.
Αρχικά, θέλω και εγώ με την σειρά μου να συμφώνησω πως είναι αναγκαίο να υπάρξει μια συλλογική και καθ'όλα σωστή οργάνωση, έτσι ώστε η Νεολαία ΠΑΣΟΚ να πορευθεί ενωτικά και μαζικά σε ένα μεγάλο πολιτικό-ιδεολογικό συνέδριο, το οποίο θα έχει ώς μέλημα του, την ξεκαθάριση του πολιτικού στίγματος καθώς και την πορεία που πρέπει να ακολούθησει η Νεολαία ΠΑΣΟΚ, στο αμέσως προσεχές διάστημα.

Το πρόβλημα της χώρας μας, δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι και ηθικό. Η απαξίωση που εξελίχθηκε σε οργή των πολιτών κατά του πολιτικού συστήματος και των διαχειριστών του, δεν έχει γενεσιουργό αιτία μόνο την οικονομική χρεοκοπία της χώρας. Έχει επιπλέον τη χρεοκοπία των αξιών, το αίσθημα της αδικίας, της ατιμωρησίας, της έλλειψης στοιχειώδους ευθιξίας από το πολιτικό προσωπικό της χώρας. Η κατάσταση αυτή δυστυχώς χρόνο με το χρόνο, διογκώνεται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς και πρέπει κάποια στιγμή να εκλίψει εάν θέλουμε να λέμε πως το ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι ένα κίνημα σοσιαλιστικό και ότι πρεσβεύει τις αξίες και τα ιδανικά που θέσπισε με τόσο μόχθο ο ιδρυτής μας ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ.

Ενεργοποίηση του Μηχανισμού Στήριξης Δ.Ν.Τ./Ε.Ε.

* Προοδευτική Κίνηση Νέων Αριστερών

Κατεβάστε την θέση μας σε αρχείο .pdf 

"Αγωνιζόμαστε για μια Ελλάδα, όπου οι αποφάσεις θα παίρνονται από τον ίδιο το Λαό της χωρίς ξένες εξαρτήσεις, επιρροές και επεμβάσεις για μια κοινωνία δίκαιη, όπου θα σταματήσει η εκμετάλλευση του ανθρώπου από άνθρωπο και η αποξένωσή του από το προϊόν του μόχθου του• για έναν άνθρωπο, που θα ολοκληρώνεται πνευματικά και πολιτιστικά και θα αναπτύσσει δημιουργικά τις πρωτοβουλίες του σε μια πραγματικά ελεύθερη κοινωνία δίχως άγχος, χωρίς καταπίεση. Το όραμα αυτό αλλά και η πορεία για την εκπλήρωσή του προσδιορίζουν την ιδεολογία και τη φυσιογνωμία του ΠA.ΣO.K."

1981: Συμβόλαιο με το Λαό

ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΣΤΗΡΙΞΗΣ Ε.Ε.- Δ.Ν.Τ.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Οι λαοί στις δύσκολες ώρες των μεγάλων κρίσεων, των πτωχεύσεων, των φυσικών καταστροφών ή των πολέμων επιχειρούν να ανατρέψουν τους εαυτούς τους και τα δεδομένα και να δημιουργήσουν μια καινοτόμα κατάσταση, πρωτόγνωρη για όλους. Σε αυτή ακριβώς την συγκυρία βρισκόμαστε σήμερα, και αυτή η ανατροπή μπορεί να αποτελέσει την λύση ή την εντατικοποίηση και περιπλοκή του προβλήματος. Μια σειρά από επιλογές μας έφερε εδώ, την ευθύνη των οποίων έχουν όλες οι κυβερνήσεις που κυβέρνησαν τον τόπο από την μεταπολίτευση και μετέπειτα, αλλά και ο ελληνικός λαός με την φιλοσοφία και την στάση ζωής του.

Είναι αρκετά προφανές ότι τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα θα ζήσουμε χαλεπούς καιρούς και ότι η δική μας γενιά θα επωμισθεί και θα πληρώσει μεταφορικά και ουσιαστικά τα λάθη του παρελθόντος, όχι ενός παρελθόντος αόριστου και γενικού, αλλά του παρελθόντος που αποτελεί ιστορικό γεγονός για τους ανθρώπους που μας έφεραν σ’ αυτό τον κόσμο, τους γονείς μας, τους γονείς όλων μας. Καθένας από αυτούς έβαλε ένα πετραδάκι ή περισσότερα στο να χτιστεί ο πύργος της Βαβέλ, που ονομάζεται Ελλάδα και είναι η χώρα μας, μια χώρα που κυριαρχεί η διαφθορά, η ανομία, η γραφειοκρατία, μια σάπια Ελλάδα που δεν μας αξίζει και δεν την θέλουμε.

Η ΑΝΑΓΚΗ ΔΙΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΝΕΑΣ ΓΕΝΙΑΣ ΣΥΝΑΔΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΝΑ ΚΑΘΟΡΙΣΕΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΤΗΣ ΟΡΑΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ 10ΕΤΙΑ

ΜΑΥΡΟΥ ΒΑΣΙΛΗΣ, ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΠΑΣΟΚ Ν.ΦΛΩΡΙΝΑΣ

    Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η γενιά μας, η γενιά πλέον των 600 ευρώ θα είναι η πρώτη γενιά που θα ζήσει πολύ χειρότερα από όλες τις προηγούμενες. Είναι δεδομένο ότι η ανεργία θα εκτιναχτεί ακόμα περισσότερο στα ύψη. Τα δημόσια πτυχία συνεχώς χρόνο με τον χρόνο υποβαθμίζονται. Οι εργασιακές σχέσεις και το ασφαλιστικό καταργούνται, στον βωμό του κεφαλαίου και των ισχυρών. Το μέλλον της Νεολαίας του τόπου γίνεται όλο και πιο δυσοίωνο και αμφισβητούμενο όσο ποτέ άλλοτε.

    Γι’ αυτήν την κατάσταση βέβαια ευθύνες έχουν όλες οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου και κυρίως οι κυβερνώσες από την μεταπολίτευση και έπειτα. Κύρια ευθύνη όμως έχει η προηγούμενη κυβέρνηση που παρέλαβε μια χώρα με μεγάλες προοπτικές βελτίωσης της πραγματικής οικονομίας και της ανάπτυξης και την παρέδωσε καταχρεωμένη, χρεοκοπημένη και παραδομένη στα χέρια των κερδοσκόπων της διεθνούς οικονομικής φάμπρικας.

    Το ΠΑΣΟΚ αναλαμβάνοντας εκ νέου τις τύχες της χώρας έπρεπε να κάνει αυτό που πάντα έκανε στις δύσκολες στιγμές. Έπρεπε να βγάλει την χώρα κυρίως από την εσωτερική κρίση. Ο μηχανισμός στήριξης που επιτεύχθηκε με τις προσπάθειες του πρωθυπουργού μας ήταν μια δικλείδα ασφαλείας ώστε να μην χρεοκοπήσει η χώρα. Τα αντιλαϊκά μέτρα που πάρθηκαν (ως αντάλλαγμα για την επίτευξη του μηχανισμού) κατά πολλούς αναγκαστικά, είναι αυτά που θα έπρεπε να αποφευκτούν σε μία περίοδο που τα πάντα αμφισβητούνται , η μέση τάξη βάλλεται από παντού και οι ανισότητες μεταξύ των κοινωνικών ομάδων αμβλύνονται χρόνο με τον χρόνο.